Mit der Nutzung dieser Website erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies verwenden.

Sakrament pokuty i pojednania został ustanowiony przez Chrystusa, który ukazał się swoim Apostołom wieczorem w dniu Paschy i skierował do nich słowa: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,19). Jezus ustanowił ten sakrament dla nas – swojego Nowego Ludu – Kościoła, abyśmy mogli do niego powracać, kiedy oddalimy się przez popełnienie grzechów.

Klęcząc u kratki konfesjonału musimy pamiętać, że kapłan jest tylko narzędziem w rękach miłosiernego Boga – Ojca – Który nas kocha, Który cieszy się z naszej spowiedzi i Który chce nam przebaczyć. Każdy kapłan jest bez wyjątku zobowiązany pod surowymi karami do zachowania absolutnej tajemnicy odnośnie do grzechów poznanych podczas spowiedzi. Również prawo cywilne zabrania żądania od księdza ujawnienia rzeczy, których dowiedział się na spowiedzi. Zanim jednak wyznamy kapłanowi nasze grzechy, powinniśmy pamiętać o pewnych warunkach, które musimy spełnić.

Pięć warunków dobrej spowiedzi:

  1. Rachunek sumienia
  2. Żal za grzechy
  3. Postanowienie poprawy
  4. Szczera spowiedź
  5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu

Wszystkie, nawet najcięższe grzechy po chrzcie popełnione, Pan Bóg w swoim nieograniczonym miłosierdziu, żałującemu za nie człowiekowi odpuszcza. Wielką pomocą w przygotowaniu się do sakramentu pokuty i pojednania powinien służyć rachunek sumienia.

Spowiedź – przed każdą Mszą św.